Motyw kobiety w literaturze

Dzis kolejna porcja motywów do Waszych prezentacji maturalnych.

W literaturze motyw kobiety był myślą przewodnią przede wszystkim mężczyzn i występuje zazwyczaj jako kochanka, obiekt westchnień czy zazdrości, matka, żona, taka, która była wielbiona bądź powodowała uczucie zazdrości. Bez kobiety nie można by było mówić o miłości, tworzeniu rodziny i macierzyństwie. Dziewica może być równocześnie natchnieniem, niekiedy muzą czy aniołem, w innym kontekście femme-fatale bądź w obecnych czasach feministką. Postać kobiety to przedmiot uwielbienia wśród twórców z czasów średniowiecznych i obiekt miłości w epoce odrodzenia; przez nią cierpieli, ale też wychwalali ją barokowi artyści. Polscy pisarze romantyczni przedstawiali kobiety jako matki, żony, dziewice - które to poświęciły swoje życie dla ojczyzny (według Cz. Miłosza – Polska jest kobietą). Świadectwa mówiące o emancypacji dały o sobie znać w epoce pozytywizmu, sposób patrzenia na kobiety zmieniły teksty modernistyczne. Jednak dopiero we współczesnych czasach role kobiety zmieniły się od tych z poprzednich epok. Ponieważ literatura do dnia dzisiejszego została bardzo rozwinięta to należy brać pod uwagę pewne kryteria. Trzeba wyróżnić różne sposoby patrzenia na kobiety, bo nie można ich wszystkich jednakowo oceniać. Oddzielnie wypada traktować matki oraz żony, osobno przedstawicielki odznaczające się heroizmem – będę to postacie takie jak Joanna d’Arc, Emilia Plater, wypełnieniu zbrodni lub takie, które same stają się mordującymi: tutaj dla przykładu i odpowiedniego zobrazowania można przytoczyć postać Lady Makbet, Balladynę i kobiety zagubione, które czują się niespełnione. Patrząc na kobiety, które łączy przede wszystkim religia można wymienić Matkę Boską i św. Faustynę, ale dla kontrastu też te, które żyły w grzechu – rozwiązłe, nie hamujące swoich popędów. Jedne z ciekawszych w literaturze postaci, na podstawie których można poznać doskonałe portrety psychologiczne to bohaterki „Cudzoziemki” Marii Kuncewiczowej, „Nocy i dni” Marii Dąbrowskiej czy „Anny Kareniny” Lwa Tołstoja. To dobre przykłady na to, że kobieta ma niebanalne znaczenie zarówno w literaturze, jak i w sztuce.

Read more...

Motyw władzy w literaturze

Władza to marzenie i jednocześnie żądza niejednego człowieka, więc jest to bardzo często występujący temat, który podchwycili twórcy literatury i sztuki. Autorzy zajęli się władzą jako opisem ustrojów i procesów zmian we władzy, ale też poświęcili swoje dzieła dla poszczególnych władców lub mężów stanu, despotów uciskających ludzi. W historycznym ujęciu zawsze ciekawe było to, jak ktoś doszedł do wysokiego stanowiska oraz jak je utrzymał. Pokusa, by zdobyć władzę za wszelką cenę nierzadko prowadziły do brutalnych walk z rywalami w kwestii politycznej lub do zmagań w kierowaniu ludźmi. Szeroko rozumiane zagadnienie dotyczy też stosunków pomiędzy władzą a społeczeństwem, dla przykłady mogą być to kwestie wyobcowania ludzi sprawujących władzę ze społeczeństwa, dumy rządzących, zbrodni jakich się dopuszcza władza w systemach totalitarnych. W tym samym czasie pokolenia twórców dzieł literackich przedstawiały własne wizje idealnego państwa, metod rządzenia, zostały spisane wzory władcy godne podziwu i naśladowania. Podejście artysty do pozycji władcy to przypadek równie ciekawy. Jedni przybierali postawę podporządkowanego obywatela, wychwalali rządzących, dzięki czemu państwo utrzymywało ich. Inna grupa ludzi, która przedstawiała się przeważnie jako opozycja, krytykowała wszystkie metody rządzenia i samych ludzi u władzy. Najczęściej motyw władzy pojawiał się w sztuce pod postacią portretów królów oraz przedstawione zostały sceny z wydarzeń historycznych z udziałem władców.

Read more...

Motyw Podróży

Pokonywanie drogi do daleko oddalonego miejsca to w skrócie ujęta definicja podróży. Ludzie ciągle zmieniają swoje miejsca w świecie, wyznaczają sobie cele i pokonują różne drogi – tak robi każda żyjąca istota. Podróż może być odniesieniem do drogi, jaką pokonujemy w życiu. To też życie na pełnych obrotach, nierzadko pierwsza, samodzielna decyzja życiowa, pokonywanie przeszkód, aby osiągnąć upragniony cel. To tylko przykłady, tak naprawdę podróż to pojęcie o wielu znaczeniach.
Wielu z nas nie mieszka w jednym miejscu całe życie, zmieniamy miejsce zamieszkania z różnych przyczyn. Codziennie podejmujemy decyzje, odbieramy różne porady i kierujemy się swoimi zasadami. Droga to błądzenie, a zarazem zbieranie doświadczeń, aby potem rozsądnie podejść do kolejnych wyzwań. Podróż to też zastanowienie się nad samym sobą – jacy jesteśmy i jak postrzegamy świat bądź będzie to ucieczka od problemów, od tego co nie daje spokojnie spać.
Obecnie nie ma konieczności opuszczania rodzinnych stron, by poznawać najdalsze zakątki świata. Pomimo to człowiek ma potrzebę, by poszukiwać to, czego nie ma możliwości poznać bez opuszczenia domu. Tak naprawdę ciekawość świata pozwoliła tak szeroko rozwinąć naszą cywilizację. Wędrówki ludów, przepowiedzenie Ziemi Obiecanej oraz dalekie wyprawy odkrywcy Ameryki - gdyby nie te zdarzenia spowodowane ciekawością i chęcią zmiany na lepsze gdzie byłby człowiek i co by miał? Niektóre osoby są zmuszone do tego, żeby opuścić swoje rodzinne miasto i nierzadko też ojczyznę. Większość z tych podróży kończy się powrotem do domu, widocznie taka kolej rzeczy. Ludzkie życie to nieustająca wędrówka, odnajdowanie nowych możliwości, przełamywanie psychicznych barier i poznawanie nowych ludzi. Artyści wciąż poszukują inspiracji w szeroko rozumianym pojęciu jakim jest droga. Literatura i sztuka nawiązuje między innymi do Odysa, który powracał do Itaki jak również obejmują one popularne dziś science-fiction czyli podróże w kosmosie.

Read more...

Motyw marzeń

Strona prezentacje maturalne przedstawia kolejny motyw literacki.

Marzenia to dla nas droga do odcięcia się od dnia codziennego, rutyny. W czasie oddawania się w głąb marzeń mamy możliwość bycia kim chcemy i gdzie chcemy. Tak naprawdę marzenia nie oznaczają tylko myślenia o niebieskich migdałach, bo jeśli jesteśmy o czymś przekonani i robimy wszystko, by to się spełniło to nawet największe wytwory wyobraźni stają się rzeczywistością. Często okazuje się, że gdyby nie marzenia świat nie rozwijałby się w taki sposób, jak do tej pory. Chciał odkrywać nowe lądy i jednocześnie umiał innym zaszczepić taką samą ciekawość do podróżowania. Gdyby nie ta determinacja z jego strony to dziś rzeczywistość wyglądałaby zupełnie inaczej. Jednak w innych przypadkach marzenia mogą stać się przyczyną katastrofy. Ikar, syn Dedala, bardzo pragnął latać, lecz zapomniał o przestrogach ojca i za bardzo zbliżył się ku słońcu. To doprowadziło do jego śmierci. Marzenia nie są dozwolone lub zakazane dla jakiegoś wieku – każdy ma prawo marzyć i spełniać swoje wizje. Ania z Zielonego Wzgórza pragnęła w dzieciństwie, by miejsce gdzie mieszka zmienić w magiczny zakątek. Gdy już stała się dorosła nie zapomniała o tym, że istotne jest dążyć do czegoś bardziej, niż tak naprawdę się chce. To najlepsza droga do osiągnięcia celu. Nie ma takiej osoby, która by nie chciała więcej i lepiej, ponad to, co ma. Jeżeli nie skupimy się na realizacji swoich celów to pozostaje nam jedynie cieszenie się z obrazów, jakie towarzyszą marzeniom.

Read more...

Motyw patriotyzmu

Dziś załączamy krótkie omówienie kolejnego motywu literackiego. Może być ono pomocne przy przygotowywaniu Waszej pracy maturalnej.

Słowo „patriotyzm” obecnie już nie brzmi tak dostojnie jak kiedyś. Pierwsze i najczęstsze skojarzenie z tym pojęciem to walka o Polskę, odważne czyny, oddanie się, martyrologia. Miłość do ojczyzny, własnego narodu i bezustanna gotowość do oddania się za nich to właśnie patriotyzm. Jest to także uszanowanie historii, tradycji i symboli narodowych. Literatura romantyczna jest przepełniona motywem patriotycznym. W czasach powstań narodowych autorzy motywowali do aktywnej walki o niepodległy kraj i utrudnienie zdobywania celu zaborcom. W epoce pozytywizmu to praca w swoim kraju, uszanowanie kultury i wprowadzanie zmian w społeczeństwie. Po wykluczeniu tematyki patriotyzmu w dwudziestoleciu międzywojennym problem ten pojawił się na nowo przy działaniach zbrojnych. Pokolenie tzw. „Kulombów” głosiło nie tylko słownie swoje przywiązanie do kraju, ale odznaczało się heroicznym postępowaniem. Po zakończeniu wojny patriotyzm nieco zmienił swoje znaczenie. Na dziś dzień temat ten pojawia się przy rozmowach o młodym pokoleniu, które wychowane zostało w czasie spokoju i niepodległości kraju. Nie są oni chętni do wyrażania swojej więzi z ojczyzną, bez większego problemu opuszczają kraj i wyjeżdżają za granicę. Przykładem źle rozumianego patriotyzmu są zachowania pseudokibiców reprezentacji narodowej czy skrajnie prawicowe organizacje.

Read more...

Motyw zła i demonów w mitologii

Witamy Serdecznie na stronie prezentacje maturalne !

W Nowym Roku mamy dla Was kilka opracowań, które mogą być pomocne przy przygotowywaniu własnej pracy maturalnej.


Siedliskiem złych demonów w mitologii greckiej było królestwo podziemi. Królował w nim Hades, potężny, władczy bóg budzący strach i grozę. Odwiecznym towarzyszem Hadesa był trójgłowy pies – Cerber, który kroczył u jego boku i pilnował wejścia do mrocznego królestwa boga. Wszystkim duszom, których ostatnią drogą była droga do Tartaru, towarzyszył Charon, duch świata podziemnego.


Był to szpetny starzec ze szczeciniastą, siwą brodą, nosił zniszczony płaszcz i okrągły kapelusz. Przeprowadzał on zmarłych przez bagna, na drugi brzeg rzeki Styks, do królestwa Hadesa. Jego brutalny stosunek do zmarłych utwierdził ludzi w mniemaniu, iż pierwotnie, Charon był demonem śmierci pod postacią psa. Wędrujący do Tartaru zmarli napotykali na swej drodze również trzy potworne siostry – Erynie, stojące na straży królestwa. Przybrane były w czarne, zwiewne szaty, które rozwiewały się w powietrzu, przypominając skrzydła nietoperza. Ich wygląd przerażał i wywoływał odrazę, a zatruty oddech powodował, że uśmiercały wszystko na swej drodze. Erynie były uosobieniem nieustępliwych wyrzutów sumienia. Pomocnicami trzech, odrażających sióstr były Kery, zwane istotami piekielnymi. Potrzebowały do życia krwi ludzkiej więc za każdym razem, gdy na wojnie ginęli żołnierze, pojawiały się Kery by nasycić swój głód. Dzieła tych poczwar dopełniał Eurynomos, który już bezpośrednio został nazwany w mitologii demonem. Pożerał on ciała umarłych, pozostawiając z nich jedynie nagie szkielety. Hades miał władzę nad swą świtą wypełniającą niechlubne obowiązki w imieniu swego króla. Tak przedstawiał się świat podziemny według wierzeń starożytnych Greków. prezentacje maturalne Jednak różnorakich demonów nie zabrakło również na lądzie, w wodzie i powietrzu.

Read more...

Jak oczarować komisję czyli o sztuce autoprezentacji.

Nawet najlepiej przygotowana prezentacja to nie wszystko, dużo bowiem zależy od wrażenia jakie wywrzesz na komisji. Zdaniem psychologów, 50% informacji, człowiek odczytuje z obserwacji i zachowania swojego rozmówcy to jest z intonacji głosu, mimiki, ruchu gałek ocznych, gestów itd.
Prezentację można więc porównać do posiłku. Nawet najbardziej wykwintna potrawa na plastikowym talerzu, podana przez niedbałą obsługę nie będzie smakować tak dobrze, jak danie na ciepłym porcelanowym talerzu, podane przez profesjonalny personel w pięciogwiazdkowym hotelu, przy świecach i nastrojowej muzyce.

Dlatego też podczas wygłaszania prezentacji warto skupić się na przestrzeganiu kilku zasad, które sprawią, iż Twoja prezentacja maturalna zostanie oceniona na pięć gwiazdek.
Niebawem postaram się stworzyć kompleksowy artykuł dotyczący tego zagadnienia. Póki co zapraszam do obejrzenia poniższego filmu, który prezentuje część z tych zasad.

Read more...

Motyw Syberii w twórczości pisarzy doby XIX i XXw

Syberia jest jedną z największych i najmniej dostępnych krain geograficznych, powierzchnią przewyższa całą Europę.Kraina ta została poznana i przyłączona do Państwa Moskiewskiego stosunkowo niedawno, bo w XVI wieku. Z powodu niedostępności i wybitnie surowego klimatu, z czasem ziemie te stały się w miejscem zesłań ludzi ukaranych za wszelkiego rodzaju wykroczenia i przestępstwa. Począwszy od XVII stulecia zesłanie na Syberię odgrywało coraz większą rolę w rosyjskim systemie penitencjarnym, a karę wygnania wykorzystywano m.in. do przymusowej kolonizacji tych terenów. Z czasem zaczęto, zsyłać tam nie tylko więźniów kryminalnych, lecz również więźniów politycznych uznanych za winnych sprzeniewierzeniu państwo rosyjskiemu i jego polityce. Zesłanych na katorgę było również wielu Polaków. Wynikało to z tego, iż jednym z założeń władcy rosyjskiego było zniszczenie narodu polskiego. Polscy więźniowie trafiali tam za najmniejsze uchybienia wobec Rosji, za jakikolwiek brak subordynacji. Kara katorgi dla skazanych była niemal jednoznaczna ze śmiercią, bowiem wielu więźniów z powodu trudów podróży na miejsce nie docierało lub umierało z wycieńczenia w syberyjskich mrozach.
Wszystko to powoduje, iż Syberia stanowiła motyw występujący w twórczości wielu twórców doby XIX i XX wieku, gdyż właśnie ten okres przypadał na lata niewoli Rzeczpospolitej.

copyright prezentacje maturalne 2010

Read more...

Wizerunek Żydów w polskiej literaturze doby XIX i XX wieku

Pierwsi osadnicy żydowscy zaczęli pojawiać się w naszym kraju już na przełomie XI - XII wieku. Jednakże ich masowy napływ nastąpił od XIV wieku, kiedy to zaczęto oskarżać Żydów o spowodowanie epidemii dżumy szalejącej w ówczesnej Europie.
Żydzi to naród, którego burzliwe i zarazem tragiczne dzieje wpisały się głęboko w historię świata. Przez długie lata pozbawieni byli oјczyzny, żyjąc w diasporze aż do 1948 roku, kiedy to proklamowano państwo Izrael. Kultura żydowska јest niezwykle bogata, a opiera się niemal w całości o religię јudaistyczną -naјstarszą z naјpotężnieјszych dziś religii monoteistycznych, z któreј korzeni wyrosło chrześcijaństwo i islam . Będąc niekwestionowanie naјlepszymi kupcami, Żydzi dysponowali ogromnymi maјątkami, żyjąc we względnie pozytywnych stosunkach z innymi narodami.
Ich wpływy w różnych państwach - szczególnie do czasów II woјny światoweј były z tego powodu ogromne. Dopiero czasy woјny przyniosły zagładę Żydów , a co za tym idzie, znaczne osłabnięcie ich wpływów w państwach, które zamieszkiwali przez wieki. Sposób ich przedstawiania jest niezwykle zróżnicowany, tak jak w rzeczywistości tak i w literaturze, mamy do czynienia z różnorodnym wizerunkiem Żydów. Najczęściej zależy on od okoliczności oraz środowiska i trudno sprowadzić go jedynie do przeciwstawnego postrzegania Żydów jako bohaterów pozytywnych lub negatywnych.
Dowodem na potwierdzenie powyższej tezy są utwory takie jak:
Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz
Stanisław Wyspiański, Wesele
Bolesław Prus, Lalka
Maria Konopnicka, Mendel Gdański
Hanna Krall, Zdążyć przed Panem Bogiem
Zofia Nałkowska, Medaliony
Cyprian Kamil Norwid, Żydowie polscy
Jan Potocki, Rękopis znaleziony w Saragossie

Read more...

Obraz dworu szlacheckiego w literaturze polskiej. Przedstaw różne ujęcia motywu na wybranych przykładach.

Niemalże w każdej epoce literackiej mamy styczność z motywem dworku szlacheckiego. W wielu utworach jest on miejscem rozgrywania się wydarzeń oraz stałym elementem rzeczywistości kształtującym życie bohaterów. Wiąże się to zapewne z faktem, iż począwszy od średniowiecza aż do polowy XX wieku, takowe dworki były codziennością wiejskiego krajobrazu i dopiero socjalizm oraz wszechobecność "siły robotniczej" doprowadziły do ostatecznego zniknięcia ustroju dworkowo-ziemiańskiego.
Dwór szlachecki możemy traktować jako pojęcie dualne. Z jednej strony to budowla, najczęściej drewniana rzadziej podmurowana lub murowana, w której skład zabudowań wchodziły budynki gospodarcze np. stajnie, stodoły oraz przylegające ogrody, sady i użytki rolne.
Z drugiej strony Dworek staje się miejscem ukazania stosunków społecznych, międzyludzkich, relacji miasto-wieś, to istna galeria postaci i skarbnica wiedzy o polskiej tradycji i obyczajach. Szlacheckie posiadłości stają się niejako polityczną sceną Polski, to także obraz wypadków miłosnych mieszkańców, a także wielu sporów i konfliktów, jak chociażby tych rodzinnych.
Można zaliczyć go do toposów literatury narodowej. Sposób jego przedstawienia jest zdeterminowany celami głównymi utworu i funkcją jaka dworek ma spełniać w dziele literackim.
Sposób ukazywania dworku szlacheckiego w utworach literackich zależy w głównej mierze od samego artysty. Często wiąże się bezpośrednio z jego życiem, latami młodości, bowiem spora część pisarzy wychowała się w takich właśnie dworkach. Stąd też w każdym utworze dworek jest postrzegany w sposób nieco inny.
W celu ukazania tej różnorodności warto wybrać kilka z poniższych utworów:

Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz
Witold Gombrowicz, Ferdydurke
Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego
Eliza Orzeszkowa, Nad Niemnem
Zofia Nałkowska, Granica
Bolesław Prus Lalka
Stanisław Ignacy Witkiewicz, W małym dworku
Czesław Miłosz, Dwór
Stefan Żeromski, Przedwiośnie
Maria Dąbrowska, Noce i dnie

Read more...

Władza oraz jej wpływ na osobowość i czyny człowieka. Omów zagadnienie, odwołując się do dowolnie wybranych przykładów

Władza jest zjawiskiem ekscytującym, a zarazem dzielącym ludzi od najdawniejszych czasów. Odwiecznym pragnieniem wielu jednostek było znaleźć się właśnie w grupie tych, którzy patrzyli na innych z góry i mogli wydawać im rozkazy. Jaka tajemnicza siła powoduje, iż człowiek stara się znaleźć na piedestale? Może pragnienie wyróżnienia się w szarym tłumie? A może potrzeba życia w bogactwie albo dowartościowania się, czy też po prostu chęć realnego panowania nad innymi?
Z pewnością ma na to wpływ wiele czynników. Warto jednak zauważyć, że władza wiąże się nie tylko z przywilejami, poważaniem i zaszczytami. Wbrew pozorom nie jest łatwo sprawować władzę – przysparza ona rządzącym wielu problemów, o czym można przekonać się zarówno obserwując rzeczywistość, jak i wczytując się w dzieła literackie, dotyczące tej tematyki. W każdej epoce pojawia się panujący, którego pochłania żądza władzy. Jest to wiecznie żywy problem. Sprawowanie władzy potrafi zniszczyć człowieka, zamienić go w oprawcę, o ile służy to utrwaleniu jego pozycji. Władza ma moc zdolną do całkowitego przewartościowania pojęć moralnych i etycznych, a nawet potrafi je zupełnie zagłuszyć. Literatura obrazuje ten temat niezwykle dogłębnie. Każda epoka przedstawia nam władców na swój własny specyficzny sposób, co w sumie daje całe spectrum postaw jakimi kierują się jednostki posiadające władzę. Poniżej podane zostały utwory, które dają obiektywny obraz motywu władzy w różnych epokach literackich.

Starożytność:
Sofokles, Król Edyp
Platon, Państwo
Średniowiecze:
Galla Anonim, Kroniki
Renesans:
Jan Kochanowski, Odprawa posłów greckich
Szekspir, Makbet
Romantyzm:
A. Mickiewicz, Dziady cz. III
J. Słowacki, Kordian
Pozytywizm:
Bolesław Prus, Faraon
Henryk Sienkiewicz, Quo vadis
Współczesność:
George Orwell, Rok 1984
Ryszard Kapuściński, Cesarz

Read more...

"Człowiek jest zdumiewający, ale arcydziełem nie jest". Rozważania o złożoności ludzkiej natury na podstawie dowolnie wybranych przykładów literackich

"Człowiek jest zdumiewający, ale arcydziełem nie jest" - słowa te wypowiedziane przez słynnego pisarza polskiego pochodzenia - Josepha Conrada stanowią znakomity wstęp do rozważań na temat ludzkiej natury.Człowiek jest istotą zadziwiająca z jednej strony kierują nim wyższe idee i ambicje pozwalające wznosić się na wyżyny, dokonywać czynów wręcz niezwykłych, które przenoszą całą ludzkość w nowy wymiar. Z drugiej zaś strony potrafi tez – często wbrew sobie dać upust prymitywnym żądzom oraz wręcz zwierzęcym instynktom.
Tutaj nasuwa się szereg pytań - co powoduje takie rozbieżności w ludzkim zachowaniu? Co sprawia że jeden człowiek jest w stanie poświęcić swoje życie dla dobra innych, podczas gdy drugi jest bezwzględnym mordercą?
Na te pytania ludzie starają się znaleźć odpowiedzi od zarania dziejów. Jedną z takich osób był grecki myśliciel Sokrates. Filozof ten jako pierwszy zgłębiał tajemnicę człowieka. Robił to przy pomocy rozmów z innymi ludźmi i swoich przemyśleń. Doszedł do wniosku że człowiek jest z natury dobry, a wszelkie zło w jego postępowaniu wynika z niewiedzy. Twierdził też, iż człowiek w walce o dobro i prawdę powinien nie liczyć się z niebezpieczeństwami i być w stanie poświęcić dla tych wartości życie, czego wyraz dał własnym postępowaniem godząc się na niesłuszną karę śmierci. Na przykładzie Sokratesa widzimy, że człowiek potrafi być istota zdumiewającą zdolną oddać życie za swe ideały.
Wiele podobnych przykładów świadczących o wielkości człowieka odnajdujemy także w literaturze. Podobnie jak w życiu tak i w książkach obserwujemy całe spectrum ludzkich zachowań, które dają nam obraz wartości człowieka. Wybór lektur do omawianego tematu jest przeogromny. Dlatego analizując zagadnienie , należy kierować się postawioną tezą i właśnie od niej uzależnić dobór utworów. Dla ułatwienia pozwolę sobie przytoczyć kilka przykładów:

Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz (Postać Soplicy)
Juliusz Słowacki, Kordian
Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i Kara
Stefan Żeromski, Ludzie Bezdomni,
Albert Camus, Dżuma
Zofia Nałkowska, Granica
Gustaw Herling – Grudziński, Inny Świat
Witold Gombrowicz, Ferdydurke,

Read more...

Różne ujęcia motywu śmierci i przemijania w literaturze . Zanalizuj i porównaj wybrane przykłady

Śmierć jest stanem zatrzymania wszelkich czynności życiowych organizmu, który prędzej czy później dotknie każdego z nas. Dlatego też kwestia ta stanowiła przedmiot ludzkiego zainteresowania, a zarazem i lęku od zarania dziejów. Zafascynowanie śmiercią znalazło swe odzwierciedlenie w literaturze. Początkowo kojarzona była z tajemniczymi postaciami - bogami lub aniołami śmierci władającymi krainą umarłych. Następnie ze żniwiarzem, potem z postacią starszej kobiety, by w końcu przybrać postać kostuchy trzymającej w ręce kosę.


Pisząc pracę na podany temat warto oprzeć się na kilku poniższych pozycjach.

Mity greckie
Przypowieści biblijne
Pieśń o Rolandzie
Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią
Jan Kochanowski, Treny
Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski
Albert Camus, Dżuma
Żeromski, Siłaczka
Hanna Krall, Zdążyć przed Panem Bogiem

Read more...

Motyw diabła w literaturze . Przedstaw i porównaj literackie wizerunki, odwołując się do wybranych przykładów.

Na początku należy zaznaczyć, iż w literaturze szatan to dosyć ogólne określenie używane w stosunku do demonów, diabłów i złych sił nieczystych.
W kulturze utrwaliło się wyobrażenie szatana jako istoty: brzydkiej,podstępnej kusicielskiej, w literaturze ludowej przedstawianej najczęściej jako rogate stworzenie.

Jednym z najstarszych dzieł, gdzie mamy styczność z szatanem jest Biblia - motyw ten jest najbardziej widoczny w Księgach: Rodzaju Hioba, Wyjścia oraz w Nowym Testamencie (scena kuszenia Chrystusa przez szatana).
Jakkolwiek jeżeli chcesz być oryginalna/ny możesz zamiast Biblii omówić w swojej pracy fragmenty buddyjskiej świętej księgi -Wedy lub Mahabharaty - tematyka szatana i sił nieczystych przedstawiana jest tam w sposób podobny do tego w Biblii. Możesz być jednak pewna/ny, że zaskoczysz komisję swą oryginalnością

Z innych utworów polecamy:

Goethe, Faust - motyw zaprzedania duszy diabłu
Adam Mickiewicz, Dziady, cz. III - Szatan jest tu przedstawiany jako sprawca szaleństwa i opętania
Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata, - Diabły w pewnym sensie przyczyniają się do działania na rzecz innych
Dante Alighieri, Boska komedia - Dante ma okazję zwiedzać 7 poziomów piekła i osobiście poznać diabła

Read more...

Dziecko jako bohater literacki

Tak się składa, że topos dziecka jeden z najczęściej występujących tematów w literaturze. Motyw ten przedstawiany jest w różnych kontekstach i formach. Z jednej strony literatura przedstawia obraz wiecznie szczęśliwego, nieskalanego złem dziecka, z drugiej strony ukazuje jego krzywdę i cierpienie. Osobnym zagadnieniem są stanowiące przestrogę obrazy dziecka jako człowieka okrutnego. Dobór lektur do prezentacji zależy oczywiście od tezy, niemniej jednak w swojej pracy postaraj się ukazać jak największe spectrum dziecięcych kreacji. Do tego celu możesz wybrać kilka pozycji spośród poniższych utworów.

Henryk Sienkiewicz, Janko Muzykant
Bolesław Prus, Omyłka
A. de Saint - Exupéry, Mały Książę
Adam Mickiewicz, Dziady cz II
Wiliam Golding, Władca Much
Nick Hornby, Był sobie chłopiec
Jan Kochanowski, Treny
Czesław Miłosz, Dolina Issy

Read more...

Przykładowy plan ramowy

Poniżej zamieszczam ramowy plan wypowiedzi do pracy pt "Motyw Syberii w literaturze". Prezentacja została oceniona przez komisję na 20/20 punktów












Ramowy plan wypowiedzi




I. Wstęp

*Syberia jako kraina historyczna i geograficzna
*Postawienie tezy, iż Syberia jest najczęściej postrzegana jako region nieprzyjazny człowiekowi, będący miejscem zsyłek więźniów


II. Rozwinięcie - omówienie tematu


1. Wizerunek Syberii w Ustępie do cz III „Dziadów” Adama Mickiewicza

*Syberia jako nieprzyjazna kraina wiecznego zimna
*Syberia jako miejsce zsyłek polskich więźniów

2. „Pamiętnik z pobytu na Syberii” Piotrowskiego

*Syberia jako obszar wielkiej pustki
*Obraz społeczeństwa Syberii
*Odrębność Syberii od reszty Imperium Rosyjskiego.

3. „Wspomnienia z domu umarłych” – Syberia jako kraina skazańców

*Małostkowość ludzkiego życia w syberyjskiej niewoli.
*Problemy społeczne skazańców
*Jasne strony życia w syberyjskiej niewoli

4. Obraz Syberii w powieści „Inny Świat” Gustawa Herlinga – Grudzińskiego

*Syberia jako miejsce o ciężkim klimacie utrudniającym życie człowiekowi
*Syberia - kraina łagrów, gdzie ludzie są bezdusznie wykorzystywani
*Obraz obozowego życia



III. Zakończenie

*Syberia przedstawiana jest jako miejsce będące swego rodzaju więzieniem
*Pisarze zwracają uwagę na nieprzyjazność tego miejsca dla człowieka
*Syberia w większości utworów stanowi tło dla przedstawianych wydarzeń

Read more...